Erfgoeddag: “De kracht van onze reuzen schuilt in hun herkenbaarheid”

Dankzij scenarist Herman Van den Bulcke (Colisse & Co) krijgen de reuzen van Merelbeke-Melle eindelijk een stem. Op Erfgoeddag wekt hij hen tot leven met een humoristisch theaterstuk dat perfect past bij het thema HAHA Humor.

Verwacht geen stoffig erfgoedverhaal, wel herkenbare familietaferelen met een knipoog naar het dagelijkse leven. Spoiler: daar hoort ook een subtiele verwijzing naar de fusie bij. 

Wat ging er door je heen toen je gevraagd werd om de reuzen tot leven te brengen?

“Los van de eer is het vooral een nieuwe uitdaging om te werken met een opgelegd thema en aangereikte documentatie. Ik moest ook meteen een keuze maken tussen het anekdotische en de fantasiewereld van die reuzen.”

Wouter De Moor

Erfgoeddag staat dit jaar in het teken van humor. Kan je humor rijmen met reuzen? 

“Absoluut, je kan met humor en reuzen taalspelletjes spelen. Denk aan de omvang van de reuzen, dat alleen al leent zich tot komische situaties. Voor hen zijn wij maar kleine mensen, hé. Daarnaast heeft elke reus een eigen karakter. Zo is er Pierlaflinka, een reus uit Flora op zoek naar onderdak. Dat leidt tot grappige situaties.”

Hoe zorg je ervoor dat je niet in clichés vervalt?

“Mijn humor ligt niet in het benadrukken van typische ‘reuzenelementen’. In het verhaal gaat de familie Merelbeke op bezoek bij de familie Melle. Hoe verliep vroeger zo’n bezoek? Als de grote mensen spraken, zwegen de kinderen. Daarom gaan de kinderen samen doktertje spelen. Hierin verwerk ik humoristische elementen uit het werk Le Malade imaginaire van de Franse toneelschrijver Molière. Dat is absurde humor en daarmee ontloop je clichés. Daarnaast bevat het stuk ook een knipoog naar de recente fusie en daarbij wordt er al eens een steekje onder water gegeven.”

Waar haalde jij je inspiratie voor de reuzen? 

“In Merelbeke-Melle zelf: hier liepen genoeg kleurrijke en tijdloze figuren rond. Een voorbeeld is Ruud, een sportieve Melse reus. Hij was worstelaar en heeft nog bij de Gantoise gevoetbald. Zijn personage is gebaseerd op een bekende inwoner van Melle: de typische stoere volksmens met zowel een grote mond als een peperkoekenhartje. Of Mapoe, een geliefde vrouw uit Melle. Na de oorlog ging ze aan de slag als vroedvrouw en baatte ze een café uit. Omdat het historische figuren zijn, heb ik voor de herkenbaarheid hun personages uitgewerkt met eigentijdse elementen, maar steeds met respect voor het erfgoed.”

Wouter De Moor

Denk je dat het stuk ook zal aanslaan bij mensen die hen niet kennen? 

“De humor speelt een cruciale rol en maakt het genietbaar voor iedereen. De titel van het theaterstuk verwijst naar het gekende reuzenlied ‘Kere weerom, reuze, reuze, kere weerom, reuzegom’. De titel wordt samen met het publiek gezongen. Het is echt de bedoeling om de toeschouwers te betrekken bij een tweetal liedjes. Dat is altijd veel leuker dan ze gewoon te laten kijken. Bovendien moet je de figuren achter de reuzen niet kennen om te kunnen volgen. Het is natuurlijk een meerwaarde, want zo kunnen toeschouwers zich gemakkelijker identificeren met de personages. Nonkel Miele woonde op honderd meter van mijn ouderlijk huis. Zo ken ik nog een aantal mensen waarop de reuzen gebaseerd zijn. Daardoor kan ik me als scenarist eenvoudiger inleven in het stuk.”

Dus kinderen zijn ook meer dan welkom? 

“Absoluut. We gaan het ook voor kinderen tastbaar maken. Zelf heb ik twee kleinkinderen die graag eens zouden komen kijken naar een toneelstuk van hun opa.  Maar dat werk is doorgaans niet geschikt voor kinderen. Nu is dat wel het geval.  
Dit is dus een uitgelezen moment voor mijn klein kinderen en bij uitbreiding alle andere kinderen om erbij te zijn.”

Dit artikel verscheen oorspronkelijk in het Infomagazine van mei april 2026.